การแก้ปัญหาหนูที่ต้นเหตุ โดยเครื่องไล่หนูแบบคลื่นสัญญาณ ตอนที่ 2

เมื่ออธิษฐานเสร็จก็ล้มตัวลงนอน และคิดว่าต่อไปนี้ไม่มีอะไร จะช่วยเราได้แล้วนอกจากพระ เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้วก็ภาวนาขึ้นว่า พุทโธ พุทโธ พุทโธ อย่างนี้ตลอดไปมารู้สึกตัวอีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ เวลานั้นประมาณ 21.00 น. เห็นจะได้ ภายในหัวอกเสมือนว่าใครเอาหินมาตั้งทับรู้สึก ว่าหนักไปทั้งตัว กรามทั้งสองข้างขบแน่น นํ้าลายไหลเป็นพ่องออก ทั้ง ลองข้างปาก เหงื่อแตกทั้งตัวและจมูกเหมือนมีใครมาบีบ แต่คำบริกรรมที่ว่า พุทโธ พุทโธ พุทโธ ใจยังไม่ลืม  กำจัดหนูในบ้าน เมื่อหายไจได้ 2-3 ครั้งแล้วก็หยุดไปทันที คล้ายๆ ว่าหลับไปอย่างนั้นแหละ แต่ถ้าหากว่าเราหลับจรงๆ แล้วเราฝันเราก็จะไม่เห็น กายเนื้อของเรานอนอยู่แต่ทว่าอาตมาเองพอสิ้นลมหายใจลัก 2 นาทีก็เห็นวิญญาณ ออกมายืนอยู่ทันที ตอนที่วิญญาณออกจากร่างนั้นก็ไม่ทราบว่าออกมา ได้อย่างไรและออกตอนไหนลภาพของวิญญาณที่ออกจากร่างจรงมายืนอยู่นั้น แตกต่างกับ ร่างจรงมากมาย เสื้อผ้ากางเกงไม่มีจะนุ่งจะใส่เลย มีแต่ผ้าพันเอว ประมาณลัก 1 คืบและลกปรกเต็มที ดูร่างกายส่อนจ้อน ผมเผ้ารก รุงรังคล้ายกับอสุรกายที่มาจากนรก (ความจริงแล้วร่างเดิมของอาตมา ตอนกินยาแล้วเข้านอนนั้นได้ผลัดเสื้อผ้าใหม่ แต่งตัวเรียบร้อยดีที่สุด อย่างที่เขาแต่งให้คนเมื่อใกล้จะตาย)ในมือของวิญญาณยังคงถือดอกไม้ธูปเทียนเหมือนอย่างเดิม ปากก็ยังบริกรรมภาวนาว่า พุทโธ พุทโธ อยู่อย่างเดิม ก่อนที่จะสิ้น ใจยังนึกเป็นห่วงแม่ ห่วงพี่น้อง ไล่หนูบนฝ้าเพดาน  ห่วงข้าวของทุกอย่าง แต่พอเป็น วิญญาณแล้วไม่เป็นห่วงอะไรเลยวิญญาณของอาตมายืนดูกายเนื้ออย่างพินิจพิเคราะห์อยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเดินออกไปทางประตูหน้าบ้านตามธรรมดาเมื่อเวลาที่จะเข้านอนตอนกลางคืนจะปิดประตู เรียบร้อยและเป็นเดือนมืดเพราะเป็นข้างแรม แต่ในการที่วิญญาณเดิน ออกประตูนั้นเหมือนกับเดินผ่านทะลุออกไปเฉยๆ โดยไม่ต้องเปิดประตู เลยและรู้สึกว่าไม่มืดไม่สว่างพอพินพันจากห้องมาถึงหน้าบ้านก็หันหน้าเดินไปทางทิศใต้ ทีแรกออกจากบ้านจำได้ทุกตอนว่าที่ตรงนั้นเป็นสวนคนนั้น ที่ตรงโน้น เป็นสวนของคนโน้น แต่พอนานเข้าๆ จำไม่ได้แล้ว และอาการของ วิญญาณที่เดินไปนั้นดูเหมือนว่าเท้าทั้งลองไม่ถึงพื้น แต่ไม่ใช่เหาะเหิน เดินอากาศ คือมีลภาพอย่างที่เขาว่าล่องลอย แต่คำว่า พุทโธ พุทโธ ก็ยังบริกรรมภาวนาเรอยไปโดยไม่ลืมเลยต่อจากนั้น วิญญาณก็เดินทางต่อไปจนเข้าป่าอีกแห่งหนึ่งไม่สู้ ใหญ่นัก พ้นจากป่านั้นแล้วก็ไปพบถนน พอเดินไปตามถนนนั้นอีกไม่ ไกลนักก็ถึงตลาดแห่งหนึ่ง มืคนมากมายขายของนานาชนิดแต่ทว่า ไล่หนูราคา  รถเรือไม่มีเลยโดยคนล่วนมากแต่งตัวคล้ายแขก มีผ้าโพกคืรษะ ส่วนผู้หญิง ก็มีผ้าคลุมและผ้าห่อ ตอนนี้วิญญาณของอาตมารู้สึกละอายเป็นอย่าง มากที่ต้องเปลือยกายเปล่า เมื่อเทียบกับเขาเหล่านั้นที่ได้ประตับประดา ด้วยอาภรณ์อันลวยงามแต่เราก็จำต้องเดินก้มหน้าไม่พูดจาไม่จากับใคร พอใกล้จะพ้น จากตลาดนั้นก็พบแม่ค้าแก่ๆ นั่งอยู่ 3 คน วิญญาณของอาตมาเลย ถามขึ้นว่า


เครื่องไล่หนู

Write a comment

Comments: 0